In fairness sumasakit na rin ang ulo ko sa mga parents ko.
With my mom: One moment, imbyernang imbyerna kami sa isa't isa. Then suddenly biglang magbabago ang temperature sa paligid, at ang susunod na usapan namin, ang asta, parang wala lang nangyaring iringan sa pagitan naming dalawa. AysOs. Jiji.
With my dad: Minsan na nga lang kami kung magkita (my parents are separated eh) tapos pagbabalingan pa ako ng topak niya. What's worse, madalas na nga akong nababadtrip sa bahay (with my mom) lately, tapos dadagdag pa siya sa mga pagka-batrip ko. AMBOT!
Nakakaloka talaga.
***
But aside from the above-mentioned whining (anuraw), I guess I don't have any huge "problem" anymore.. (I don't really want to talk about the result of my major subject major exam.. Let's just forget in the mean time, okay?) I guess I'm quite okay now, a little bit better than the past few days, wherein talagang todo-sumpong ang ka-emo-ritan ko.. Harhar.
Well, siguro nakatulong na rin yung mga kokonting pampalubag-loob: mga encouragement at compliments ng ilang close friends; kakulitan ng ilang kaklase na umiral (although hindi para sa akin, na-entertain pa rin ako sa mga kalokohan nila. Iba na talaga ang dulot ng Mathematics sa amin. LOLz); ilang gramo ng sugar-loaded food products (kasi di ba pampa-hyperactive ang sugar? So napag-isipan kong baka ma-uplift kahit paano ang spirits ko, kahit sa pagkain man lang ng candies and choco.. hahaha..); ang two-time encounter namin sa Univ President Atty. Adel Tamano (wahaha! Pati ba naman yan?? I must admit, nabuhayan naman ako ng loob nung nadaanan kami ni Sir Tamano, at nabati pa namin siya.. Tapos nakasalubong namin siya ule a few moments later and he seems to remember our faces immediately.. wahahahaha); and not to mention, a few prayers na rin.. (PRAYERS always WORK, okay?? Proven and tested na yan! Tama ba yun?? haha)
Kita niyo, okay na nga ako. Puro na ako halakhak dito eh. Well. Well. Ayun. :p
With my mom: One moment, imbyernang imbyerna kami sa isa't isa. Then suddenly biglang magbabago ang temperature sa paligid, at ang susunod na usapan namin, ang asta, parang wala lang nangyaring iringan sa pagitan naming dalawa. AysOs. Jiji.
With my dad: Minsan na nga lang kami kung magkita (my parents are separated eh) tapos pagbabalingan pa ako ng topak niya. What's worse, madalas na nga akong nababadtrip sa bahay (with my mom) lately, tapos dadagdag pa siya sa mga pagka-batrip ko. AMBOT!
Nakakaloka talaga.
And then I just thought, "Mahirap talaga ang magpalaki ng magulang." *Toinks! Bagu! Hahahaha!!!!*
***
But aside from the above-mentioned whining (anuraw), I guess I don't have any huge "problem" anymore.. (I don't really want to talk about the result of my major subject major exam.. Let's just forget in the mean time, okay?) I guess I'm quite okay now, a little bit better than the past few days, wherein talagang todo-sumpong ang ka-emo-ritan ko.. Harhar.
Well, siguro nakatulong na rin yung mga kokonting pampalubag-loob: mga encouragement at compliments ng ilang close friends; kakulitan ng ilang kaklase na umiral (although hindi para sa akin, na-entertain pa rin ako sa mga kalokohan nila. Iba na talaga ang dulot ng Mathematics sa amin. LOLz); ilang gramo ng sugar-loaded food products (kasi di ba pampa-hyperactive ang sugar? So napag-isipan kong baka ma-uplift kahit paano ang spirits ko, kahit sa pagkain man lang ng candies and choco.. hahaha..); ang two-time encounter namin sa Univ President Atty. Adel Tamano (wahaha! Pati ba naman yan?? I must admit, nabuhayan naman ako ng loob nung nadaanan kami ni Sir Tamano, at nabati pa namin siya.. Tapos nakasalubong namin siya ule a few moments later and he seems to remember our faces immediately.. wahahahaha); and not to mention, a few prayers na rin.. (PRAYERS always WORK, okay?? Proven and tested na yan! Tama ba yun?? haha)
Kita niyo, okay na nga ako. Puro na ako halakhak dito eh. Well. Well. Ayun. :p
1 comment:
Girl! namiss kita...sorry di ako nagbablog hop lately. kaka pesbuk lolz
sana nga okay ka talaga nyan. take it easy. steady ka lang.
Post a Comment